کپسول دارو &

Jun 09, 2021

پیام بگذارید

کپسول ها به سادگی روکش یا جلیقه دارویی برای داروها هستند و البته نه فقط برای زیبا نشان دادن آنها ، بلکه عمدتا برای سهولت در مصرف و دستیابی به اثربخشی مطلوب استفاده می شوند.

طبق سوابق تاریخی ، اولین کپسول های مورد استفاده انسان 1500 سال پیش در مصر ایجاد شده است. در آن زمان مشخص نیست که آیا کپسول ها صرفاً به منظور بسته بندی دارو بوده اند. با این حال ، از سال 1730 به بعد ، داروسازان در وین شروع به تولید کپسول های گیاهی از نشاسته کردند. در این مرحله روشن است که از کپسول ها برای محصور کردن داروها استفاده شده است. و فناوری تولید کپسول در سال 1834 در پاریس ثبت اختراع شد.

داروهایی که هنگام بیماری بیمار مصرف می شوند باید توسط دستگاه گوارش هضم شده و در جریان خون قرار گیرند و توسط کبد تجزیه شوند. با این حال ، تعداد قابل توجهی از پودرها ، گرانول ها ، مایعات و قرص ها طعم تلخ و تحریک کنندگی دارند ، فرار هستند یا به راحتی توسط بزاق دهان تجزیه می شوند و برخی از داروها نیز می توانند در مجاری تنفسی استنشاق شوند و عوارض جانبی ایجاد کنند. بنابراین قرار دادن دارو در کپسول ها از دهان و دستگاه گوارش محافظت می کند ، بلع آن آسان است و به شما امکان می دهد دارو در بهترین حالت خود کار کند.

و برای به دست آوردن بهترین نتیجه از دارو ، جلوگیری از تخریب آن توسط اسید معده توسط شخص&# 39 نیز ضروری است ، زیرا برخی از داروها باید حل شوند و در روده ها جذب شوند ، بنابراین مواد شبیه کپسول ساخته شده از مواد غشایی ویژه (مانند ژلاتین ، سلولز ، پلی ساکاریدها و ...) برای کپسول سازی انواع مختلف داروها ، مانند پودرها و مایعات ، در دوز مورد نیاز است.

علاوه بر این ، داروها نیمه عمر دارند ، که به مدت زمان کاهش حداکثر غلظت دارو در جریان خون به نصف اشاره دارد. نیمه عمر دارو منعکس کننده میزان دفع (دفع ، انتقال بیولوژیکی ، ذخیره سازی و غیره) در بدن است و رابطه بین زمان مصرف دارو در بدن و غلظت خون را نشان می دهد. بنابراین پایه اصلی تعیین دوز و دفعات تجویز است. داروهایی که نیمه عمر طولانی دارند به آهستگی در بدن از بین می روند و در فواصل بیشتری تجویز می شوند ، در حالی که داروهای با نیمه عمر کوتاه به سرعت در بدن از بین می روند و در فواصل کوتاهتر تجویز می شوند.

برای داروهایی که نیمه عمر کوتاه دارند ، برای حفظ غلظت دارو در خون ، دوز مکرر لازم است. برای جلوگیری از دردسر دوزهای مکرر ، از کپسول های ویژه ای برای محصور کردن دارو استفاده می شود که به آنها کپسول های آزادشده گفته می شود. کپسول های با انتشار طولانی مدت همچنین از مضرات دوز مکرر فرمولاسیون های عمومی ، که می تواند باعث غلظت خون موثر و بالا شود ، و عوارض جانبی سمی کمتری نسبت به فرمولاسیون های عمومی دارند ، اجتناب می کنند. بنابراین ، بسیاری از داروها مانند ایبوپروفن ، آسپرین و تایلنول در فرمولاسیون کپسول DR موجود است.


ارسال درخواست